vanhavadis @ hotmail.com

Uzun bir yol düşünün. Sonu gözükmeyen.

Gidebildiğiniz en son nokta.

Öyle bir uzak ki siz o ilerlediğiniz yolda karınca kadar küçüksünüz.

Adımlarınız yok denecek kadar az ve karşınızdaki yolun sonu sizin hayatınızı değiştirecek.

İnsan istemese de bu yolda yürümek zorunda kalır.

İşte o an acizliğinin farkına varır.

Attığı her adımı, baktığı her nesneyi sorgular.

O yolun sonsuzluğunu düşünmeden kararlılıkla devam eder.