vanhavadisgazetesi @ hotmail.com

Düşünmüyor artık insan bir şeylerin değişmediğini düşününce. Bağlanmıyor artık hak etmediğini bildiği için.

Konuşmuyor artık anlaşılmadığını bildiği için. Gözlerine bakmıyor, ellerini incelemiyor artık gideceğini bildiği için.

Sevmiyor artık insan sevilmeyeceğini bildiği için. Yarısı bildiği insan yarası oluyor artık. Yârimin yarası kalıyor artık. O yara kabuk bağlıyor artık. Bakmaya korkuyorum. 

Görmezden gelemiyorum. Dokunmaya kıyamıyorum. Kan geliyor şimdi o kabuktan ne silebiliyorum ne de öylece bırakabiliyorum. Bir hoşçakala bile kalmadın.